۱۳مه ۲۰۲۵ - یک مطالعه ی جدید منتشر شده در ژورنال Frontiers in Neurology نشان داده است که افرادی که شاخص توده بدنی (BMI) بالاتر و حساسیت به انسولین کمتری دارند-که با نرخ تخمینی دفع گلوکز (eGDR) محاسبه می ‌شود- به طور قابل توجهی در معرض خطر بالاتری برای سکته مغزی جدید هستند. دکترYu T.  و همکارانش در مطالعه طولی سلامت و بازنشستگی چین (CHARLS) با بررسی تأثیر جداگانه و ترکیبی BMI و eGDR بر خطر سکته مغزی در افراد میانسال و مسن، به این نتایج دست یافتند.

سکته مغزی، یکی از علل اصلی ناتوانی و مرگ و میر در سطح جهان است و در این مطالعه تمرکز بر بررسی و درمان عوامل خطر قابل اصلاح بود. اگرچه BMI یک نشانگر شناخته شده برای چاقی است، eGDR  یک نشانگر مهم برای حساسیت به انسولین است. شواهد حاصل از مطالعات قبلی نشان داده است که هر دوی این عوامل با خطر سکته مغزی مرتبط هستند، اما این مطالعه با بررسی اثر ترکیبی آنها، اطلاعات جدیدی را ارائه کرد. پژوهشگران در این تحقیق از اطلاعات ۷۲۱۲بزرگسال بالای ۴۵سال که در مطالعه طولی سلامت و بازنشستگی چین (CHARLS) شرکت داشتند، استفاده کردند. شرکت ‌کنندگان به مدت ۷سال پیگیری شدند و مقادیر BMI و eGDR آنها اندازه‌ گیری شد.

اندازه ‌گیری BMI:

•  نحوه ی محاسبه: از تقسیم وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر بدست آمد.

•  چاقی به عنوان BMI بیشتر از ۲۸کیلوگرم بر متر مربع طبقه‌ بندی شد.

محاسبه eGDR:

•  تخمین از طریق یک فرمول استاندارد انجام شد که حساسیت به انسولین را منعکس می ‌کند.

•  مقادیر پایین ‌تر eGDR نشان دهنده ی کاهش حساسیت به انسولین است.

ارزیابی سکته مغزی:

•  سکته مغزی جدید بر اساس خود گزارشی تأیید شده توسط متخصصان پزشکی تعیین شد.

تکنیک ‌های تجزیه و تحلیل:

•  از مدل ‌های خطرات متناسب کاکس برای ارزیابی ارتباط بین BMI،eGDR  با خطر سکته مغزی استفاده شد.

•  تجزیه و تحلیل میانجیگری، نقش BMI را در رابطه ی بین eGDR و سکته مغزی ارزیابی کرد.

•  تجزیه و تحلیل زیرگروه‌ها بر اساس سن، جنس و دسته‌ های BMI انجام شد.

یافته‌های کلیدی

شیوع سکته مغزی:

•  در طول پیگیری ۷​​ساله، ۵۸۷شرکت‌ کننده (۸.۱۴ درصد) دچار سکته مغزی جدید شدند.

ارتباطات مستقل:

•  شاخص توده ی بدنی بالاتر به طور قابل توجهی با خطر بیشتر سکته مغزی مرتبط بود.

•  افزایش خطر سکته مغزی همچنین با eGDR پایین‌ تر مشاهده شد، که بیشتر تاثیر حساسیت به انسولین را اثبات می ‌کند.

اثرات تعاملی:

•  افرادی که هم چاق بودند (BMI >28 kg/m²) و هم eGDR پایین داشتند، بالاترین خطر سکته مغزی را با نسبت خطر ۲.۶۳(بازه ی اطمینان 95%: 1.78-3.89) تجربه کردند.

تحلیل واسطه ‌ای:

•  ارتباط سکته مغزی جدید با eGDR پایین ‌تر به طور قابل توجهی توسط BMI، به میزان ۱۶.۷۸ درصد، واسطه‌ گری شد.

تحلیل زیر گروهی:

•  رابطه ی بین BMI،eGDR  و خطر سکته مغزی در گروه‌ های مختلف سنی، جنسی و BMI مشاهده شد.

مطالعه‌ ی CHARLS تأیید کرد که BMI بالاتر و eGDR کمتر، خطر سکته ‌ی مغزی جدید را در میان بزرگسالان میانسال و مسن به شدت افزایش می ‌دهد و بیشترین خطر در افرادی است که هم چاقی بیشتر و هم حساسیت به انسولین کمتری دارند. کاهش چاقی و مقاومت به انسولین با مداخلات هدفمند می ‌تواند یک رویکرد عملی برای کاهش خطر سکته ‌ی مغزی باشد و روشی جذاب برای بهبود پیامدهای قلبی عروقی در افراد پرخطر ارائه دهد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/neurology-neurosurgery/news/higher-bmi-and-low-insulin-sensitivity-significantly-raise-stroke-risk-study-148109